Samotność w sieci

 
Jestem tak spragniona tulenia, wtulenia, utulenia, całowania, bliskości, że mogłabym przytulić do siebie cały świat. Problem polega na tym, że prawdopodobnie jestem w tym uczuciu osamotniona, bo moje działania przynoszą odwrotny skutek.

Czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać, czekać na lepsze czasy. 

  4 comments for “Samotność w sieci

  1. Vigor
    14 lutego 2010 o 13:03

    coz za melanholia. zimy juz mamy dosyc?

  2. powieka
    16 lutego 2010 o 15:38

    więc Ty też

  3. Vigor
    17 lutego 2010 o 13:15

    mi to w sumie nie robi takiej roznicy, wszystko ma swoje plusy i minusy wiec zawsze mozna sie jednoczesnie cieszyc i narzekac. moze za bardzo upraszczam ale cos w tym jest.

  4. Maeve
    28 lutego 2010 o 17:23

    Czekanie nie jest takie złe, można się do niego przyzwyczaić.

Odpowiedz na „powiekaAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


  • RSS